Γόρδιοι Δεσμοί και άλλα Ηρωικά

Του Αλέξανδρου Μαυρικάκη 

 «Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας
ποτέ δε λένε την αλήθεια
ο κόσμος υποφέρει και πονά
και ‘σεις τα ίδια παραμύθια»

Στίχοι: Ντ. Χριστιανόπουλος

Μουσική: Δ. Σαββόπουλος

 «Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους

αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία…

Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,

θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία»

Κώστα Καρυωτάκη, «ΠΡΕΒΕΖΑ»

 Σύμφωνα με την μυθολογία ο μέγας Αλέξανδρος  όταν έφτασε στο Γόρδιο πήγε στο ανάκτορο των βασιλέων της Φρυγίας όπου βρισκόταν το άρμα του Γόρδιου ως ανάθημα στο Δία. Ο ζυγός του άρματος ήταν δεμένος και ο δεσμός ήταν περίπλοκος  χωρίς να  διακρίνεται η αρχή του. Σύμφωνα με τον μύθο όποιος έλυνε το δεσμό θα κυριαρχούσε στην Ασία.

Κατά τον Αρριανό ο Αλέξανδρος  μη  μπορώντας  να βρει τρόπο να λύσει το δεσμό τον κτύπησε με το ξίφος του, τον έκοψε και είπε πως τον έλυσε.

***

Ο πρωθυπουργός της χώρας μας είπε πως «έκοψε τον γόρδιο δεσμό του ΟΠΕΚΕΠΕ»  λέγοντας πως θα υπαχθεί στην ΑΑΔΕ. Ξεχνώντας να μας πει πως ο δεσμός αυτός ήταν ένας δεσμός διαφθοράς  και διαπλοκής  με κρατική σφραγίδα. Ένα σύστημα που κάποιοι ελάμβαναν «τζάμπα» χρήμα και κάποιοι άλλοι έκαναν πως δεν έβλεπαν.

Για μια χούφτα ψήφους σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις. Η μετακίνηση ψηφοφόρων προς την ΝΔ ήταν πρωτοφανής στα μεταπολιτευτικά χρονικά. Το 2019  τα ποσοστά του  ΣΥΡΙΖΑ στη Κρήτη ήταν 38% και της  ΝΔ 33,8%. Το 2023 τα ποσοστά της ΝΔ στη Κρήτη ανήλθαν στο 38,4 % και του ΣΥΡΙΖΑ έπεσαν στο 20,59% (Καθημερινή, 8/6/25).

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ επιβεβαιώνει πως η διαφθορά είναι (και ήταν) κρατικογενής. Δεν είναι ένα σκάνδαλο παράνομων επιδοτήσεων μονάχα, αλλά  ένα εργαλείο που βοηθά στην μακροημέρευση στην εξουσία και  ένα σκάνδαλο εις βάρος των αγροτών που με τον ιδρώτα τους καλλιεργούν τη γη. Αλλά και  εις βάρος όλων των πολιτών που καλούνται να σηκώσουν το βάρος της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας και που στο τέλος μάλλον αυτοί θα πληρώσουν το μάρμαρο. Είναι μια ψηφοθηρική παροχή που συμπληρώνει την πολιτική των κάθε λογής καραμουρτζούνικων επιδομάτων προς «πτωχούς» και προς «απόρους κορασίδας».

Ο μύθος του γόρδιου δεσμού λέει πως όποιος τον έλυνε θα κυριαρχούσε στην Ασία.  Η «κυριαρχία στην Ασία» για τον πρωθυπουργό έχει χαθεί εδώ και καιρό (μη πόντιση καλωδίου, τουρκολιβυκό μνημόνιο, Μονή Σινά….).  Αν ακόμα υπάρχει «κυριαρχία» μέσα στη χώρα αυτό οφείλεται στην επικοινωνιακή δύναμη πυρός της κυβέρνησης και στην πολυδιάσπαση της αντιπολίτευσης.  

***

Ζούμε μια εποχή που δεν υπάρχουν οράματα και μεγάλες αφηγήσεις. Οι ηγέτες έχουν καταπέσει σε διαχειριστές της εξουσίας, σε εντολοδόχους συμφερόντων και σε προϊόντα μάρκετινγκ καθοδηγούμενοι από επαγγελματίες διαβουκόλους (μεταφορικά και κυριολεκτικά).  

Το ποδοπάτημα του βίου (συνεχείς αυξήσεις στα βασικά είδη διατροφής, ανεξέλεγκτο κόστος της στέγης, κερδοσκοπικές τιμές της ενέργειας)  είναι καθημερινό. Αυτό γίνεται, όπως συχνά πυκνά μας λέει ο πρωθυπουργός (και οι ιεροκήρυκες του νεοφιλελευθερισμού) για λόγους ανάπτυξης και  ευημερίας που οσονούπω καταφθάνουν και για  «καλές και πολλές θέσεις εργασίας που στο μέλλον θα δημιουργηθούν»!!!

Αλλά και στο όνομα κάποιων «δεικτών» από κάποιους ευαγείς διεθνείς οίκους αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που μας καταδυναστεύουν στο όνομα της ακλόνητης  δημοσιονομικής πειθαρχίας. Δηλαδή μιας πολιτικής που παράγει φτώχεια (είμαστε από τις φτωχότερες χώρες της ΕΕ) και  ενός δημόσιου λόγου που «πωλεί»  ελπίδα. Μια πολιτική που θυμίζει πρόεδρο μεγάλης εταιρίας καλλυντικών που έλεγε πως «στο εργοστάσιο παράγουμε καλλυντικά και στα μαγαζιά πουλάμε ελπίδα». Η διαφορά δεν είναι μεγάλη.

***

Η κυβέρνηση ό,τι είχε να δώσει το έδωσε. Τρένα που συγκρούονται, παρακολουθήσεις, απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, απαξίωση των δημόσιων νοσοκομείων, μη ικανότητα ελέγχου της  ακρίβειας και ανάπτυξη  που αποδείχτηκε άδειο κέλυφος. Η  διαχείριση το επόμενο χρονικό διάστημα θα είναι διαχείριση για την επίτευξη ενός αξιοπρεπούς ποσοστού  στις επερχόμενες εκλογές  με το τελετουργικό των προεκλογικών παροχών να  ετοιμάζεται.

Ζούμε σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας και κινδύνου.

Το βαρομετρικά χαμηλό παγκόσμιο πολιτικό περιβάλλον  καθορίζεται από τις γεωπολιτικές συγκρούσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή. Στο εσωτερικό περιβάλλον η αφυδατωμένη αντιπολίτευση με έναν ασθμαίνοντα πολιτικό λόγο δεν διαθέτει  δυναμική.  Η κυβέρνηση  κενολογώντας αρειμανίως έχει κόψει κάθε δεσμό με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας που δοκιμάζεται καθημερινά, αδιαφορώντας για την πιθανότητα η απελπισία της κοινωνίας  να μεταβληθεί σε επικίνδυνη απόγνωση.

Και η ακροδεξιά χαμογελά  κρυμμένη στη γωνία.