Η επιστολή
Κύριε Πρόεδρε,
Σύμφωνα με την άποψη της νομικής μας υπηρεσίας, τόσο από τη γραμματική όσο και την τελολογική ερμηνεία του ισχύοντος κανονισμού παροχών του ΕΟΠΥΥ σε συνδυασμό με τους όρους των υφισταμένων συμβάσεων και τις διατάξεις του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας που επιβάλουν, και σε κάθε περίπτωση επιτρέπουν, στον ιατρό να χειρίζεται την ιατρική αμοιβή με βάση κριτήρια κοινωνικά πρόσφορα, συνάγεται το δικαίωμα αλλά όχι και η υποχρέωση των συμβεβλημένων με τον ΕΟΠΥΥ ιατρών να λαμβάνουν συμμετοχή ίση με 15%, του παραπάνω ποσοστού οριζομένου, σε κάθε περίπτωση, ως το ανώτατο.
Η ως άνω άποψή μας ερείδεται και συνάγεται σαφώς από τη διάταξη του άρθρου 8 του ισχύοντος ΕΚΠΥ, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 19 παρ.2 και 3 του Ν. 3418/2005 (ΦΕΚ Α 287), οι οποίες είναι διατάξεις υπέρτερης τυπικής ισχύος και ρητώς ορίζουν ότι : «2. Ο ιατρός μπορεί να παρέχει τις υπηρεσίες του χωρίς αμοιβή ή με μειωμένη αμοιβή σε ειδικές κατηγορίες ασθενών, με βάση κριτήρια, που είναι κοινωνικώς πρόσφορα, παραδεκτά και σύμφωνα με το βαθύτερο ανθρωπιστικό χαρακτήρα του ιατρικού επαγγέλματος. 3. Ο ιατρός παρέχει τις υπηρεσίες του χωρίς αμοιβή στους συναδέλφους του και στους συγγενείς προς τους οποίους αυτοί έχουν νόμιμη υποχρέωση, καθώς και στους φοιτητές της ιατρικής.»
Επειδή πολλά είναι τα σχετικά με το ζήτημα αυτό ερωτήματα των ιατρών μελών μας, και προκειμένου έγκυρα να τα ενημερώσουμε, θα παρακαλούσαμε να έχουμε, άμεσα, κατά το δυνατόν, την άποψή σας επί του ανωτέρω θέματος.