Οι άνθρωποι είναι πιο ευτυχισμένοι αν είναι σε θέση να αισθάνονται εκείνα τα συναισθήματα που επιθυμούν, ακόμα κι αν αυτά τα συναισθήματα είναι δυσάρεστα, όπως ο θυμός και το μίσος, σύμφωνα με μια νέα έρευνα.
Τα αποτελέσματα της μελέτης, που συντάχθηκε από μια διεθνή ομάδα ερευνητών, έδειξαν ότι η ευτυχία είναι «κάτι παραπάνω από απλά να αισθάνεται κανείς ευχαρίστηση και να αποφεύγει τον πόνο».
Οι ερευνητές ρώτησαν τους συμμετέχοντες τι συναισθήματα επιθυμούσαν και αισθάνονταν. Αυτό στη συνέχεια συγκρίθηκε με το πώς βαθμολόγησαν τη συνολική ευτυχία τους, ή την ικανοποίηση από τη ζωή τους. Διαπίστωσαν ότι ενώ οι άνθρωποι γενικά ήθελαν να βιώσουν πιο ευχάριστα συναισθήματα, έβρισκαν μεγαλύτερη ικανοποίηση από τη ζωή αν τα συναισθήματα που βίωναν ταίριαζαν με εκείνα που επιθυμούσαν να βιώνουν.
Η διαπολιτισμική μελέτη περιλάμβανε περίπου 2.300 φοιτητές από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βραζιλία, την Κίνα, τη Γερμανία, τη Γκάνα, το Ισραήλ, την Πολωνία και τη Σιγκαπούρη.
Αρνητικά συναισθήματα
«Εάν βιώνετε τα συναισθήματα που θέλετε να βιώσετε, ακόμα κι αν αυτά είναι δυσάρεστα συναισθήματα, τότε είστε καλύτερα ψυχολογικά», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ. Maya Tamir από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ.
Το απρόσμενο ήταν, ότι, σύμφωνα με την έρευνα, το 11% των συμμετεχόντων θα ήθελε να βιώνει γενικά στην ζωή του λιγότερα θετικά συναισθήματα, όπως η αγάπη και η ενσυναίσθηση, ενώ το 10% θα ήθελε να βιώνει πιο αρνητικά συναισθήματα, όπως το μίσος και ο θυμός.
Η δρ. Tamir εξήγησε: «Κάποιος που δεν αισθάνεται οργή, όταν διαβάζει για κακοποίηση παιδιών, μπορεί να πιστεύει ότι θα έπρεπε ‘κανονικά’ να ενοχλείται από τη δυστυχία των παιδιών που έχουν κακοποιηθεί, έτσι επιθυμεί να αισθανθεί περισσότερη οργή από ό,τι πραγματικά του ‘βγαίνει’ εκείνη την στιγμή».
Πρόσθεσε, ότι μια γυναίκα που θέλει να εγκαταλείψει έναν καταπιεστικό σύζυγο, αλλά δεν είναι διατεθειμένη να το κάνει, νιώθει ότι θα ήταν πιο ευτυχισμένη αν τον αγαπούσε λιγότερο, για παράδειγμα.
«Το να έχεις άσχημα συναισθήματα μπορεί να είναι καλό»
Η δρ. Anna Alexandrova, από το ινστιτούτο Wellbeing του πανεπιστημίου του Cambridge, δήλωσε ότι η εν λόγω έρευνα «προκάλεσε» τους συμμετέχοντες να αναλογιστούν τι θεωρούν ευτυχία. Η μελέτη αυτή θέτει υπό αμφισβήτηση ένα παραδοσιακό μέτρο ευτυχίας που ορίζεται ως η αναλογία των θετικών προς τα αρνητικά συναισθήματα, είπε.
Αλλά, αναφορικά με τα δυσάρεστα συναισθήματα, στην εν λόγω μελέτη αξιολογήθηκαν μόνο ο θυμός και το μίσος, κάτι που η δρ Alexandrova θεωρεί ότι είναι ένας περιορισμός στα αποτελέσματα.
«Ο θυμός και το μίσος μπορεί να αποδείχτηκε ότι είναι συμβατά συναισθήματα με την ευτυχία, αλλά δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι κάποια άλλα δυσάρεστα συναισθήματα, όπως ο φόβος, η ενοχή, η θλίψη και το άγχος, είναι εξίσου συμβατά», είπε.
Η δρ. Tamir δήλωσε ότι η έρευνα δεν ισχύει για όσους έχουν κλινική κατάθλιψη: «Οι άνθρωποι που είναι κλινικά καταθλιπτικοί θέλουν να είναι πιο λυπημένοι και λιγότερο ευτυχισμένοι από τους άλλους ανθρώπους, γεγονός που επιδεινώνει το πρόβλημα».
Είπε ότι η έρευνά της φωτίζει τα μειονεκτήματα του να περιμένει κανείς να βιώνει μονίμως θετικά συναισθήματα.
«Οι άνθρωποι θέλουν να αισθάνονται πολύ καλά όλη την ώρα στους δυτικούς πολιτισμούς. Ακόμη και αν αισθάνονται καλά τις περισσότερες φορές, ίσως εξακολουθούν να πιστεύουν ότι θα πρέπει να αισθάνονται ακόμα καλύτερα, γεγονός που τους καθιστά λιγότερο χαρούμενους συνολικά»