Πρέπει όμως αυτή η ανάμνηση να μας αποτρέπει από το να ασκούμαστε όσο μας ταλαιπωρεί κάποιος από τους 300 ιούς που κάθε χρόνο προσβάλλουν το ανώτερο αναπνευστικό και το πεπτικό σύστημα των Ελλήνων;
Οι περισσότεροι γιατροί φαίνεται να μην βρίσκουν λόγο στο να απέχει κανείς από το γυμναστήριο όταν είναι άρρωστος. Εξαιρούνται οι περιπτώσεις όπου υπάρχουν πυρετός ή έντονα συμπτώματα δυσχέρειας στο αναπνευστικό. Ο κίνδυνος του να ασκείται κανείς όταν έχει πυρετό έγκειται στο γεγονός ότι αυξάνει τη θερμοκρασία του σώματός του έτι περαιτέρω, με αποτέλεσμα την επιδείνωση της κατάστασής του.
Σε γενικές γραμμές, ο κανόνας που ισχύει είναι ο εξής: όταν τα συμπτώματα εντοπίζονται στο ανώτερο αναπνευστικό (πόνος στο λαιμό, ρινική συμφόρηση, υγρά μάτια), η άσκηση επιτρέπεται, ενώ αν είναι κάτω από το λαιμό (περιλαμβάνουν βήχα, πόνους στον λαιμό, πυρετό και κόπωση), καλό είναι να ... κρεμάσετε τα παπούτσια σας έως την υποχώρηση των συμπτωμάτων.
Παλαιότερη μελέτη εξέτασε επίσης τον χρόνο ανάρρωσης αυτών που ασκούντο σε σχέση με εκείνους που παρέμειναν στο κρεβάτι, δεν εντόπισε όμως καμία ουσιαστική διαφορά. Αντιθέτως, σε πολλές περιπτώσεις αυτοί που γυμνάζονταν δήλωσαν ότι ένιωθαν καλύτερα, σε σχέση με εκείνους που έμεναν σπίτι.
Επειδή ωστόσο, η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη, έχετε κατά νου ότι η άσκηση μπορεί να δράσει προληπτικά στην εμφάνιση των κρυολογημάτων. Τριάντα λεπτά συστηματικής άσκησης την ημέρα, τρεις με τέσσερις φορές την εβδομάδα, έχει φανεί ότι ενισχύει την άμυνα του οργανισμού, αυξάνοντας τα επίπεδα των Τ λεμφοκυττάρων, που είναι η πρώτη γραμμή άμυνας του σώματος εναντίον της μόλυνσης.