Υπάρχουν διάφοροι τύποι κληρονομικής αχρωματοψίας. Η κανονική όραση χρωμάτων χρησιμοποιεί και τους τρεις τύπους φωτός σωστά και είναι γνωστή ως τριχρωματοψία (trichromacy). Τα άτομα με φυσιολογική αντίληψη των χρωμάτων είναι γνωστά ως τριχρωματοπτικά
Σε παγκόσμιο επίπεδο το 8% των ανδρών και το 0,5% των γυναικών έχει ανεπαρκή έγχρωμη όραση. Τα ποσοστά αυτά είναι μεγαλύτερα σε περιοχές όπου υπάρχει αύξηση του αριθμού των λευκών (Καυκάσιων) ατόμων, έτσι στη Σκανδιναβία το ποσοστό είναι 10-11% στους άνδρες. Αντίθετα στην υποσαχάρια Αφρική, υπάρχουν πολύ λίγοι άνθρωποι με αχρωματοψία.
Οι άνθρωποι με “ελαττωματική τριχρωματοπτική όραση", έχουν αχρωματοψία σε κάποιο βαθμό και είναι γνωστό ως “ανώμαλη τριχρωματοψία”. Σε άτομα με αυτή την κατάσταση και οι τρεις κώνοι στο μάτι που υποδέχονται τα αντίστοιχα βασικά χρώματα από το φως (κόκκινο, μπλε, πράσινο) λειτουργούν μεν, αλλά ο ένας από τους κώνους αυτούς υποδέχεται το φως λίγο έξω από την σωστή ευθυγράμμιση, με αποτέλεσμα να υπάρχουν τρία διαφορετικά είδη προβληματικής αντίληψης των χρωμάτων, ανάλογα με το ποιος χρωματικός κώνος είναι ο “ελαττωματικός”.
Οι τρεις κατηγορίες προβλήματος όρασης που προκύπτουν είναι η μειωμένη ευαισθησία στο κόκκινο φως (πρωτανωπία - protanomaly), η μειωμένη ευαισθησία στο πράσινο φως (δευτερανωπία - deuteranomaly), που είναι και η πιο κοινή μορφή αχρωματοψίας, και η μειωμένη ευαισθησία στο μπλε φως (τριτανωπία - tritanomaly), η οποία είναι και η πιο σπάνια από τις τρεις.
Το πρόβλημα των ατόμων με ανώμαλη τριχρωματοψία μπορεί να κυμαίνεται από μια σχεδόν φυσιολογική αντίληψη των χρωμάτων μέχρι και την σχεδόν πλήρη απουσία της αντίληψης του “ελαττωματικού” χρώματος.