ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
«Για τον Δάσκαλο…»: Ο Ανδρέας Τσελίκας μιλά στο Cretalive για τον Θόδωρο Αντωνίου και τη συναυλία στην Γκουβερνιώτισσα
Το Σάββατο 12 Ιουλίου, στον ιστορικό χώρο της Μονής Παναγία Γκουβερνιώτισσα, η Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων, υπό τη διεύθυνση του Α. Τσελίκα, θα παρουσιάσει έργα του Θόδωρου Αντωνίου, αλλά και σύγχρονα έργα μαθητών του.
Στο ιστορικό και επιβλητικό περιβάλλον της Μονής Γκουβερνιώτισσας, η Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων ετοιμάζεται να παρουσιάσει, το Σάββατο 12 Ιουλίου, στις 21.00, μια ξεχωριστή συναυλία αφιερωμένη στον μεγάλο Έλληνα συνθέτη και μαέστρο, Θόδωρο Αντωνίου. Έξι συνθέτες –μαθητές του εκλιπόντος δημιουργού– θα παρουσιάσουν έργα τους, τιμώντας τη μνήμη και την πνευματική παρακαταθήκη του.
Η Συμφωνική Ορχήστρα του δήμου Αθηναίων στην Γκουβερνιώτισσα
Ανάμεσά τους, ο Ανδρέας Τσελίκας, ο μαέστρος που θα διευθύνει τη συναυλία και ο οποίος μιλά στο Cretalive για τη βαθιά προσωπική του σχέση με τον Θόδωρο Αντωνίου, την ευθύνη που συνοδεύει τον χαρακτηρισμό «πνευματικό παιδί», αλλά και την πρόκληση της παρουσίασης νέων έργων σε ένα κοινό που αναζητά το αυθεντικό και το ουσιαστικό.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, περιγράφει με συγκίνηση τη σημασία αυτής της μουσικής βραδιάς, τη μαγεία του χώρου και τον τρόπο που τέτοιες εκδηλώσεις μπορούν να γεφυρώσουν το παρελθόν με το μέλλον της μουσικής δημιουργίας.
Αναλυτικά τα όσα μας είπε ο μαέστρος:
- Τι σημαίνει για εσάς προσωπικά η συμμετοχή και κυρίως η διεύθυνση μιας συναυλίας αφιερωμένης στον Θόδωρο Αντωνίου; Πόση ευθύνη «εμπεριέχει» ο χαρακτηρισμός «πνευματικό παιδί» του αείμνηστου καταξιωμένου δημιουργού;
Μου είναι αρκετά δύσκολο να περιγράψω με λέξεις τη συγκίνηση, το σεβασμό και την αγάπη με την οποία συνδέομαι με τον Θόδωρου Αντωνίου. Από τα 16 μου χρόνια που τον γνώρισα είχα, όπως και όλοι οι συμμαθητές μου πιστεύω, όχι μόνο μια σχέση πάνω στη διδαχή της μουσικής σύνθεσης ή της διεύθυνσης, αλλά και μια βαθιά ανθρώπινη σχέση. Πάντα ρώταγε και ενδιαφερόταν πραγματικά για τη ζωή μας, τους προβληματισμούς μας και τους στόχους μας. Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν αυτή η συναυλία για μένα είναι ιδιαίτερα σημαντική λόγω των σπουδαίων αναμνήσεων και βιωμάτων με τον Δάσκαλό μου. Η ευθύνη που νιώθεις όταν στο πέρασμα του χρόνου καλείσαι να μεταλαμπαδεύσεις τη γνώση που σου έχει δώσει απλόχερα ο Δάσκαλος είναι τεράστια και συνάμα υπέροχη, ιδιαίτερα όταν βλέπεις πια τον δικό σου μαθητή να καρποφορεί τις ίδιες αξίες και την ίδια μουσική γλώσσα.
- Πώς επιλέχθηκαν τα έργα που θα παρουσιαστούν;
Αρχικά, αξίζουν τα πρώτα συγχαρητήρια στον πανάξιο και πολυβραβευμένο συνθέτη Παναγιώτη Φουρναράκη για το όραμα, την πίστη και την αγάπη που κατάφερε να μας ενώσει όλους μαζί να τιμήσουμε με αυτή τη συναυλία τον Δάσκαλό μας. Σίγουρα εμείς οι έξι συνθέτες που συμμετέχουμε με έργα μας είμαι ένας ελάχιστος αριθμός από το μεγάλο σύνολο μαθητών του Θόδωρου Αντωνίου από την Ελλάδα και το εξωτερικό που για δεκαετίες προσέφερε τη διδασκαλία του. Έτσι, καταλήξαμε με τον Παναγιώτη, λόγω κυρίως των δυσκολιών της παραγωγής μιας τέτοιας συναυλίας, στους άξιους συναδέλφους που ο καθένας με τον τρόπο του τιμά τον Δάσκαλο μέσω του έργου του.
- Ποια είναι η πρόκληση στο να παρουσιάζετε έργα που ακούγονται για πρώτη φορά μπροστά σε κοινό;
Μια από τις σημαντικότερες αξίες που έμαθα δίπλα στον Δάσκαλο ήταν η αγάπη για το άγνωστο και η χαρά της περιπέτειας στο καινούργιο. Με αυτό τον τρόπο λοιπόν νιώθω πάντα ζωντανός και χρήσιμος όταν διευθύνω νέα έργα, αφού μπορώ να γίνομαι το μέσον για αυτή τη μοναδική νέα εμπειρία που λαμβάνει ο ακροατής.
- Ο χώρος της Μονής Γκουβερνιώτισσας είναι ένας ιδιαίτερος χώρος. Πώς επηρεάζει αυτό την ατμόσφαιρα της συναυλίας και τη συνολική εμπειρία;
Δυστυχώς, δεν έχει τύχει νωρίτερα να έχω διευθύνει σε αυτόν τον συγκλονιστικό χώρο. Από αυτά που έχω δει και ακούσει όμως θεωρώ ότι θα είναι μια μαγική βραδιά που θα μαγέψει το κοινό συνδυάζοντας το παλιό με το καινούργιο. Συνεπώς πιστεύω ότι θα είναι μια πολύ ξεχωριστή βραδιά που κανείς δε θα πρέπει να λείπει.
- Πιστεύετε ότι το κοινό της Κρήτης είναι εξοικειωμένο με αυτού του είδους τη μουσική; Τι ρόλο παίζουν τέτοιες διοργανώσεις;
Πιστεύω στη Μουσική ως μια πανανθρώπινη γλώσσα συναισθημάτων και ηχητικής λογικής. Η καινούργια μουσική είναι ήδη παντού γύρω μας, από τους ήχους της πόλης, των μηχανημάτων, της φύσης με όποιες αλλαγές στο σήμερα, παντού. Ως εκ τούτου, δεν θεωρώ ότι χρειάζεται κάποιος να είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένος σε κάτι που απλά μένοντας δεκτικός μπορεί να το βιώσει και να αισθανθεί την εκάστοτε εμπειρία.
