ΚΡΗΤΗ
Στέλιος Βισκαδουράκης: «Ο μοναχικός δρόμος μιας χαμένης ορμής»
"Η λεγόμενη «μαφία της Κρήτης» δεν είναι απλώς ένας τίτλος στα δελτία ειδήσεων· είναι, δυστυχώς, η αντανάκλαση ενός καθρέφτη σκληρού, που μας αναγκάζει να δούμε κατάματα πόσο εύκολα το μεράκι και η περηφάνια του τόπου γλιστρούν και γίνονται σκιά"
Στo μεγάλο αφιέρωμα προβληματισμού και ενδοσκόπησης του Cretalive με γενικό τίτλο "Η Κρήτη Όπως Δεν Την Θέλουμε" με αφορμή την έξαρση της εγκληματικότητας και της παραβατικότητας στο νησί, συμμετέχει και ο Στέλιος Βισκαδουράκης, συγγραφέας και επί σειρά ετών φυσικοθεραπευτής. Στο άρθρο που ακολουθεί, ως εκπρόσωπος των γραμμάτων της Κρήτης, ο Στέλιος Βισκαδουράκης αναλύει την έννοια της "κρητικής ματιάς" και εξηγεί γιατί το νησί μας χρειάζεται ανθρώπους με "θετική κρητική ορμή".
Γράφει ο Στέλιος Βισκαδουράκης
Αν κέρδισα κάτι από τα χρόνια που υπηρέτησα τη Φυσικοθεραπεία, ήταν η δωρισμένη πείρα των ασθενών μου, κυρίως των ηλικιωμένων, που είχαν βαδίσει πάνω σε χρόνια δύσκολα. Έτσι κάποτε, πάει κάμποσος καιρός, ένας πολύ ηλικιωμένος ασθενής, μου είπε: «Εσάς, των νέων, έχει χαθεί αυτό που έλεγε ο Καζαντζάκης, η “κρητική ματιά”».
«Τι εννοείς;» τον ρώτησα.
«Να βλέπεις κατάματα την αλήθεια, όσο σκληρή κι αν είναι. Εσείς δεν κουμαντάρετε καλά τα σχοινιά σας, σας γλιστράνε από τα χέρια. Τον λόγο τιμής που είχαμε εμείς, δεν τον “σφίγγετε” καλά. Να περιμένετε κι άλλα στη ζωή, αν δεν κρατάτε τα μπόσικα. Η κρητική ζωή μαζί με τις αξίες της, ξεθωριάζουν».
Με λυπεί σήμερα να διαβάζω τις τελευταίες εξελίξεις σε μείζονα θέματα του νησιού. Τις καθόλου ευοίωνες. Ένας κακόβουλος αχταρμάς ανθρώπων μπερδεύεται άτσαλα υπονομεύοντας τις κερδισμένες στιγμές αλλοτινών γενιών και εποχών που τίμησαν αυτή τη γη. Ο εξευτελισμός αγγίζει τα όρια μιας ελαστικής πλέον ανοχής, που διατυπώνεται από πρόσωπα τα οποία δεν κουβαλούν ούτε τη σοφία ούτε την ευθύνη εκείνων που προηγήθηκαν.
Η λεγόμενη «μαφία της Κρήτης» δεν είναι απλώς ένας τίτλος στα δελτία ειδήσεων· είναι, δυστυχώς, η αντανάκλαση ενός καθρέφτη σκληρού, που μας αναγκάζει να δούμε κατάματα πόσο εύκολα το μεράκι και η περηφάνια του τόπου γλιστρούν και γίνονται σκιά. Δίκτυα που απλώθηκαν σε πόλεις και χωριά, άνθρωποι που κάποτε ίσως μοιράζονταν μαζί μας τον καφέ στο καφενείο, μπλέχτηκαν σε διαδρομές σκοτεινές: ναρκωτικά, όπλα, εκβιασμοί, ξέπλυμα χρήματος και πάει λέγοντας. Μια πραγματικότητα που δεν τιμά το χώμα που πατούμε.
Λευτέρης Χαρωνίτης: Η εγκληματικότητα δεν περιορίζεται στην Κρήτη, το πρόβλημα είναι κυρίως ηθικό
Όμως το πιο ανησυχητικό, δεν είναι μόνο οι πράξεις αυτών των λίγων, αλλά η σιωπή των πολλών. Γιατί κάθε φορά που σωπαίνουμε, κάθε φορά που «κάνουμε τα στραβά μάτια», τα σχοινιά μας χαλαρώνουν λίγο ακόμη. Κι έτσι η «κρητική ματιά», εκείνη που ήξερε να κοιτά την αλήθεια κατάματα, εξασθενεί ολοένα, με κίνδυνο να χαθεί.
Αυτό το νησί δεν ανήκει ούτε σε εκβιαστές, ούτε σε καταχραστές επιδοτήσεων, ούτε σε πωλητές ψεύτικης δύναμης, ούτε στον οποιοδήποτε προσπαθεί να καπηλευτεί προς ίδιον όφελος ότι υπάρχει και δεν υπάρχει. Ανήκει στους ανθρώπους που έχουν φιλότιμο, που δουλεύουν για τον επιούσιο ή και για κάτι παραπάνω, που μεγαλώνουν παιδιά με καθαρό βλέμμα και ανοιχτό μυαλό, που διασκεδάζουν χωρίς ακρότητες, που νοιάζονται για τον διπλανό, που αρκούνται σε ότι νόμιμα δικαιούνται, που κρατούν ακόμη τον λόγο τιμής. Δηλαδή, ανήκει σε όλους εκείνους τους συμπολίτες που παλεύουν να «ξανασφίξουν τα σχοινιά».
Αυτούς χρειάζεται η Κρήτη. Χρειάζεται ξανά εκείνη τη θετική κρητική ορμή, την κρητική ματιά – αυστηρή, τίμια, περήφανη. Γιατί αν χαθεί κι αυτή, τότε πράγματι θα έχουμε αφήσει το νησί μας έρμαιο στις σκιές και το σκοτάδι.
Διαβάστε όλα τα άρθρα του αφιερώματος του Cretalive με τίτλο Η Κρήτη Όπως Δεν Την Θέλουμε
Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη
