Με διαδοχικές συνεδριάσεις συνεχίστηκε σήμερα στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για τον «Κλεισθένη 1» με το οποίο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ «περνάει» νέο πακέτο αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην Τοπική Διοίκηση στη βάση της στρατηγικής της ΕΕ, σπρώχνοντας ακόμα πιο βαθιά δήμους και Περιφέρειες στην εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών, στην ανταποδοτικότητα και επιχειρηματικότητα, συνεχίζοντας και από αυτή την «πάντα» τη λεηλασία των λαϊκών εισοδημάτων για να ανοίγονται νέα κερδοφόρα πεδία για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων.
Κατά την πρώτη συνεδρίαση η οποία αφορούσε την ακρόαση των εξωκοινοβουλευτικών φορέων, από την πλευρά της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) και της Ένωσης Περιφερειών (ΕΝΠΕ), στων οποίων τις διοικήσεις πλειοψηφούν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, διαδραματίστηκε ένα ακόμα επεισόδιο για τον εκλογικό νόμο, κάνοντας λόγο για ακυβερνησία κλπ., που έφτασε σε βαρείς χαρακτηρισμούς ανάμεσα στον υπουργό Εσωτερικών Π. Σκουρλέτη και τον πρόεδρο της ΚΕΔΕ Γ. Πατούλη, αφήνοντας συνειδητά στο απυρόβλητο το κύριο περιεχόμενο του νομοσχεδίου.
Το ίδιο σκηνικό συνεχίστηκε και στη δεύτερη συνεδρίαση της Επιτροπής όπου έγινε συζήτηση επί των άρθρων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών κατηγόρησε μεν ΚΕΔΕ ΕΝΠΕ για «στείρα άρνηση και ανέξοδο κυβερνητικό βερμπαλισμό», ωστόσο παραδέχτηκε ότι συνολικά από τις τοποθετήσεις των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και των άλλων αστικών κομμάτων όσον αφορά το διά ταύτα του νομοσχεδίου «βλέπω ότι διαμορφώνεται ένα πλαίσιο διαλόγου»...
Ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ Μανώλης Συντυχάκης, κάνοντας ειδική αναφορά στον «κουρνιαχτό», όπως σημείωσε, από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, με άξονα τον εκλογικό νόμο και «τις ιαχές περί ακυβερνησίας και διάλυσης των δήμων», σημείωσε πως είναι «αντιπαράθεση περί όνου σκιάς. Αλήθεια, το ότι σήμερα πόλεις και χωριά, περιουσίες και ζωές λαϊκών νοικοκυριών είναι ανοχύρωτες στις πλημμύρες, πυρκαγιές, σεισμούς, οφείλεται στο αποτέλεσμα της στιβαρότητας, της κυβερνησιμότητας των δημοτικών και περιφερειακών αρχών που θα χαθεί με την απλή αναλογική; Και τότε γιατί δεν τα έλυσαν; Ή μήπως είναι η επιλογή του αστικού κράτους να διοχετεύει τα κύρια μεγέθη του κρατικού προϋπολογισμού στις ανάγκες κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, των στρατιωτικών και άλλων ΝΑΤΟικών δαπανών με μέτωπο τον εχθρό λαό, αφήνοντας πενταροδεκάρες για τις ανάγκες τους;».
Σημείωσε ακόμα ότι μια άλλη εξίσου σημαντική πλευρά που επιδιώκει η κυβέρνηση να υπηρετήσει με το εκλογικό σύστημα και με μια σειρά από άλλες ρυθμίσεις που τάχα έρχονται να ενισχύσουν τη λαϊκή συμμετοχή και παρέμβαση, όπως οι ρυθμίσεις για διαβούλευση, η στρατιά των διαμεσολαβητών, τα δημοψηφίσματα, οι λαϊκές συνελεύσεις στις κοινότητες, το ενιαίο ψηφοδέλτιο στις κοινότητες μέχρι 300 κατοίκων και άλλα, είναι «προσπάθεια ενσωμάτωσης του λαϊκού παράγοντα στη στρατηγική της καπιταλιστικής ανάπτυξης».
«Αλήθεια -επισήμανε- πού το πάει η κυβέρνηση με την εισαγωγή του ενιαίου ψηφοδελτίου στις κοινότητες και μάλιστα με το επιχείρημα ότι η αποδέσμευσή τους από τα παραταξιακά ψηφοδέλτια ενδυναμώνει τάχα την τοπική όπως λέει δημοκρατία. Ποια αντίληψη προσπαθεί να ζυμώσει; Ότι τάχα στο χωριό είναι όλοι το ίδιο, ότι δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί, εργάτες γης, μεγαλοαγρότες; Γιατί κατά βάση τα ψηφοδέλτια εκφράζουν διαφορετικές αντιλήψεις και συμφέροντα».
«Την ίδια στιγμή -συνέχισε- προβάλλετε το σλόγκαν της εγγύτητας και επικουρικότητας που αναδεικνύετε ως το κύριο χαρακτηριστικό της Τοπικής Διοίκησης και πρέπει να ακουμπάνε αυτές οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις. Επιδιώκετε στην πράξη να κάνετε το λαό συμμέτοχο στην αντιλαϊκή πολιτική. Μόνο έτσι επιτυγχάνεται η περιβόητη συναίνεση που επιδιώκει η κυβέρνηση με το λαό όχι μόνο αποδέκτη της πολιτικής, αλλά συμμέτοχο στο έγκλημα που ξετυλίγεται ενάντιά του».