ΚΡΗΤΗ
Μια νύχτα που δεν ξημέρωσε: Από τον Χάρακα για τα Τέμπη!
Μαθητές της Κρήτης στέκονται στο πλευρό θυμάτων και συγγενών του τραγικού περιστατικού. Δείτε βίντεο.
Πόσο απέχει ο Χάρακας από τα Τέμπη; Το Google Map μιλά για περίπου 800 χιλιόμετρα και πάνω από 15 ώρες ταξίδι. Οι ψυχές, όμως, βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής.
Τι και αν έχουν περάσει πάνω από 2 χρόνια από το τραγικό περιστατικό στα Τέμπη; Κανείς δεν ξεχνά τι συνέβη και όλοι στέκονται στο πλευρό όσων επέζησαν και κουβαλούν τα τραύματά τους- εμφανή και μη- και των συγγενών όσων χάθηκαν για πάντα.
«Έγκλημα τρένου»: Μία δασκάλα από το Ηράκλειο τραγουδά για τα Τέμπη
Μαθήτρια της Γ΄τάξης του Γυμνασίου Χάρακα έγραψε ένα συγκλονιστικό τραγούδι με τίτλο «Μια νύχτα που δεν ξημέρωσε», ο μουσικός, Νίκος Νικολαϊδης, και η φιλόλογος του σχολείου, Μαριλένα Ανδρουλάκη, το μελοποίησαν και όλα τα παιδιά του σχολείου ενώθηκαν ώστε να γίνει η ηχογράφηση!
Η κ. Ανδρουλάκη αναφέρει στο Cretalive πως «ήταν μία δράση που υλοποιήθηκε χάρη στην ευαισθητοποίηση όλων των συμμετεχόντων και την εθελοντική βοήθεια φίλων. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για αυτούς τους ανθρώπους που παλεύουν για το δίκιο τους. Ας μην ξεχάσουμε ποτέ! Ας μην ξεχάσουν ποτέ τα νέα παιδιά να αναζητούν την αλήθεια και την καθαρότητα».
Λευκά τριαντάφυλλα: Μία μαθήτρια από το Ηράκλειο έγραψε στίχους για τα Τέμπη και μία καθηγήτρια τους μελοποίησε
Το βίντεο έχει ήδη σταλεί σε συγγενείς θυμάτων των Τεμπών, ο στόχος είναι να αισθανθούν οι άνθρωποι αυτοί πως ο κόσμος είναι δίπλα τους, θρηνεί μαζί τους και στηρίζει τον αγώνα τους.
Το σχολείο είναι μικρό, μετρά μόλις 45 μαθητές, έτσι στις πρόβες και την ηχογράφηση έλαβαν μέρος παιδιά από όλες τις τάξεις που ανυπομονούσαν κάθε φορά να γίνουν κομμάτι αυτής της μουσικής σύμπραξης.
Μια νύχτα που δεν ξημέρωσε
Ένα τρένο γεμάτο ζωές, όνειρα γέλια και ευχές
μια διαδρομή χωρίς γυρισμό
μια νύχτα σιωπή καπνός
Δεν είναι αριθμοί, είναι καρδιές
που λάμπουν σαν αστέρια
θα ζουν για πάντα οι ψυχές
δε θα τις σβήσουνε τα χέρια
Ποιος θα ακούσει τις φωνές;
που σβήσαν μες στις γραμμές
ποιος θα φωτίσει τη σκιά;
που σκέπασε τόσα παιδιά
Άδειες θέσεις μια προσευχή,
ο χρόνος πάγωσε αυτή τη στιγμή.
Μάτια που κλείσαν χωρίς το γιατί
δάκρυα τρέχουν στη γη.
Οι μέρες σβήνουν μα η οργή σε δρόμους ξεχειλίζει.
Μια συγνώμη που αργεί την αλήθεια δε γεμίζει.
Θα γίνουμε όλοι μια φωνή, να μην υπάρξει άλλη θλίψη
Να μη χαθεί ξανά ζωή και το δίκαιο να νικήσει.
Τα λάθη χρόνια κουβαλούν μα οι ένοχοι σωπαίνουν
Μια χώρα ντύθηκε βουβή μα οι ψυχές επιμένουν.
Ποιος θα ακούσει τις φωνές;
που σβήσαν μες στις γραμμές
ποιος θα φωτίσει τη σκιά;
που σκέπασε τόσα παιδιά.
Δε θα σωπάσει η μνήμη, δε θα χαθεί
Θα γίνει φως που στα σκοτάδια θα φωνάζει
Όσα δε ζήσαν, θα τα πούμε εμείς.
