Φαρούκ Χουσεΐν: Ένας Κρητικός της Συρίας που ζει και εργάζεται στο Ρέθυμνο!

Με το που αρθρώσει μια λέξη γίνεται αντιληπτή η καταγωγή του. Η προφορά, οι ιδιωματισμοί, όλα παραπέμπουν στα παλιά και βαριά κρητικά, που πλέον ακούγονται στα ορεινά χωριά του νησιού. Είναι κι η κοψιά του που τον κάνει“ ένα” με το πλήθος – δεν τον ξεχωρίζεις, πώς είναι δυνατόν άλλωστε;

Όταν αποκαλύπτει το όνομά του έρχονται οι δεύτερες και οι τρίτες σκέψεις, για όσες – όσους δεν (τον) γνωρίζουν. Όμως ο Φαρούκ Χουσεΐν είναι κατηγορηματικός: “Είμαι Κρητικός, η μητρική μου γλώσσα είναι τα κρητικά!”, καμαρώνει.

Σχεδόν 40 χρόνια στην Κρήτη – 38 για την ακρίβεια – αδιάλειπτης παρουσίας, ήρθε από το Χαμιντιέ, το λεγόμενο κρητικό χωριό της Συρίας, για να βρει τις ρίζες του και “ρίζωσε” στον τόπο προέλευσης των γονιών του.

Από το Ρέθυμνο όπου ζει και εργάζεται με τη σύζυγό του Ζαχρά και τα έξι παιδιά τους αφηγείται την ιστορία του στο Cretalive.

Image

“Ο παππούς μου ήταν από τη Γαρίπα – Υπήρχε ρατσισμός όταν ήρθα”

Πότε και πώς βρεθήκατε εδώ;

Ήμουν 16 χρονών. Είχαν έρθει κάποιοι Έλληνες δημοσιογράφοι στη Συρία για ρεπορτάζ. Κατά καιρούς, βεβαίως, επισκέπτονταν κι άλλοι Έλληνες το χωριό μας και μας ρωτούσαν γιατί δεν πάμε στην Κρήτη. Άρχισαν, λοιπόν, κάποια χωριανάκια κι ερχόντουσαν εδώ και πήγα κι εγώ μαζί’ ντονε.

Μιλούσατε ελληνικά στο χωριό;

Τα βαριά κρητικά μιλούσαμε: το “ίντα κάνεις”, το “έλα επαέ”, το “ίντα γίνεται”. Τη σκούπα τη λέγαμε παρασύρα – ακόμα τη λέμε έτσι.

Η οικογένειά σας από πού κατάγεται;

Από το Ηράκλειο. Ο παππούς μου μού είχε πει ότι το χωριό μας ήταν η Γαρίπα.

Οι δικοί μου έφυγαν με την ανταλλαγή πληθυσμών, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, και πήγαν στη Συρία. Το επίθετό μας ήταν Μωραΐτης που έγινε Μωραϊτάκης στη συνέχεια. Ο πατέρας μου το άλλαξε για να μην έχουμε προβλήματα εκεί κάτω.

Προσαρμοστήκατε εύκολα;

Ε, εντάξει υπήρχε ρατσισμός. Όταν τους έλεγα ότι είμαι Κρητικός, μόλις άκουγαν το όνομά μου μού απαντούσαν ότι “Κρητικός και Φαρούκ δεν γίνεται!”. Αυτά τα είχα περάσει πάρα πολύ, ειδικά στην αρχή και το έχω ως παράπονο. Αλλά με τα χρόνια αφομοιωθήκαμε πλήρως, δεν υπήρχαν άλλα τέτοια ζητήματα.

Image

“Η Ελλάδα είναι το σπίτι μας, τα κρητικά είναι η μητρική μου γλώσσα – Δεν μας έκαναν σχολεία”

 Μόνο να σας ακούσει κάποιος πολύ δύσκολα να μην σας περάσει για ντόπιο.

Εμένα όταν με ρωτάνε ποια είναι η μητρική μου γλώσσα, τους λέω ότι είναι τα κρητικά: ούτε τα αραβικά, ούτε τίποτα, μόνο τα κρητικά! Πήγα σχολείο 6-7 χρονών στη Συρία και δεν ε-γάτεχα να μιλώ ούτε μία λέξη στα αραβικά! Και γι’ αυτό δεν πήγαινα καλά στα μαθήματα – πήγα μέχρι το γυμνάσιο και μετά σηκώθηκα κι έφυγα!

Για την Κρήτη τί ακούγατε από τους δικούς σας;

Η Κρήτη και η Ελλάδα ήταν το σπίτι μας, αυτό μας μάθαιναν. Όταν ερχόταν κάποιος Έλληνας στο χωριό μαζεύονταν όλοι οι κάτοικοι. Κάναμε χαρές, σαν να υποδεχόμασταν έναν συγγενή μας. Παλιά μας έλεγαν ότι θα μας φτιάξουν ελληνικά σχολεία και δεν έκαναν τίποτα!

Τα ελληνικά, όμως, επιβίωσαν στην περιοχή σας.

Σιγά - σιγά η γλώσσα εξαφανίζεται: άμα δεν έχεις σχολεία, πώς θα τη μάθεις; Πώς θα τη μάθουν τα νέα κοπέλια;

Τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε ένα χωριό όπου είναι οι γνήσιοι Σύριοι και οι Κρητικοί.

Οι παλιοί μιλάνε ακόμα και κάποιοι από τη δική γενιά.

Και η γυναίκα μου Κρητικιά της Συρίας είναι, αλλά ξέρει λίγα πράγματα κι είναι 42 χρονών.

Μαζί ήρθατε στην Κρήτη;

Όχι, πρώτα ήρθα εγώ και μετά εκείνη. Πήγα κάτω, παντρευτήκαμε και μετά ήρθαμε μαζί εδώ.

“Στη Συρία αναπνέουμε, πλέον, αέρα ελευθερίας – Ο τουρισμός έχει χαλάσει τον κόσμο”

Στη Συρία δεν ξαναπήγατε;

Τώρα τελευταία έφυγα και πήγα– είχα να πάω οκτώ χρόνια και η οικογένειά μου έξι. Πήγα μόλις έπεσε το καθεστώς.

Πώς είναι τα πράγματα εκεί;

Μια χαρά είναι, άλλαξε το καθεστώς. Με τη σύζυγο και τα κοπέλια κάτσαμε ενάμιση μήνα το καλοκαίρι: Φύγαμε 11 Ιουλίου και γυρίσαμε 31 Αυγούστου. Πήγαμε και γιαγείραμε χωρίς να αντιμετωπίσουμε πρόβλημα.

Τόσο δύσκολα ήταν πιο πριν;

Ήταν πάρα πολύ δύσκολα τα πράγματα με τον Άσαντ. Πενήντα χρόνια η χώρα ήταν σαν βασίλειό τους. Δεν μπορούσες να μιλήσεις. Σε κυνηγούσε η αστυνομία χωρίς λόγο. Και τίποτα να μην έκανες κινδύνευες να σε συλλάβουν. Τώρα, ευτυχώς, μυρίζουμε αέρα ελευθερίας.

Πριν τον εμφύλιο δεν ξέραμε εμείς ποιος είναι Χριστιανός, ποιος είναι Μουσουλμάνος, Αλεβίτης κλπ. Δεν τα γ-κατέχαμε αυτά και δεν μας ενδιέφεραν κιόλας. Με τον εμφύλιο όμως όλα μαθεύτηκαν.

Άμα βλέπατε τί εκκλησίες είχε κάτω, θα τρελαινόσασταν: εκκλησίες δίπλα σε τζαμί! δεν είχαμε καμία διαφορά.

Με τί ασχολείστε;

Κάνω όλες τις δουλειές: και οικοδόμος και σερβιτόρος, ό,τι μού λάχει. Έξι παιδιά έχουμε να θρέψουμε. Πλερώνουμε νοίκι, τα έξοδα είναι φουσκωμένα. Όλα είναι πανάκριβα πλέον. Η ζωή βγαίνει ίσα ίσα: ούτε χρωστάμε ούτε βάζουμε λεφτά στην άκρη.

Πώς σας φαίνεται η Κρήτη με το πέρασμα των ετών;

Καλή είναι αν και νομίζω ότι με τον τουρισμό έχει χαλάσει λίγο ο κόσμος. Νομίζω, όμως, ότι αυτό συμβαίνει παντού πια, όχι μόνο εδώ.

Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ρέθυμνο