Η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο Κυπριακό, ανεξάρτητα από το μέγεθος της κάλυψης που προσφέρουν τα κυπριακά -ελληνοκυπριακά και τουρκοκουπριακά- καθώς και τα ελληνικά και τουρκικά μέσα στις σχετικές δηλώσεις αξιωματούχων των ΗΠΑ.
Η εμπλοκή των ΗΠΑ στο Κυπριακό, η οποία ξεκίνησε τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, με βασικό γνώμονα την αντιμετώπιση της υποτιθέμενης «κόκκινης» απειλής στην Ανατολική Μεσόγειο, εξακολουθεί σήμερα να αφορά διάφορα πεδία της κυπριακής πραγματικότητας.
Μόλις πριν από δυο χρόνια, από τα Θεραπειά του Βοσπόρου, ο αντιπρόεδρος της απερχόμενης αμερικανικής ηγεσίας, Τζο Μπάϊντεν, έστελνε στις εμπλεκόμενες πλευρές ένα ιστορικό και ηχηρό μήνυμα.
«Η ενεργειακή εξάρτηση της Δύσης από την Ρωσία πρέπει να τερματιστεί μια ώρα αρχύτερα» τόνιζε ο κ. Μπάϊντεν, ο οποίος ζητούσε από την Άγκυρα, την Αθήνα και την Λευκωσία να εστιάσουν την προσοχή τους σε ένα νέο, περιφερειακό σύμφωνο, το οποίο θα έχει στο επίκεντρό του την ασφαλή μεταφορά του φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου στις δυτικές αγορές, διά μέσου της Κύπρου και της Τουρκίας. Στον απόηχο αυτού του μηνύματος, ο κ. Μπάιντεν επισκέφθηκε την Λευκωσία και έστειλε μηνύματα ειρήνης και συνεργασίας.
Την ίδια περίοδο, παρασκηνιακά, οι εμπλεκόμενες πλευρές στο Κυπριακό εντατικοποίησαν τις επαφές τους με τον κ. Μπάιντεν και την Βικτόρια Νούλαντ, η οποία διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην χάραξη των πολιτικών που αφορούν την «περιοχή μας» ως υφυπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης του Μπαράκ Ομπάμα.
Κατά την συγκεκριμένη περίοδο οι ΗΠΑ επενέβησαν στο Κυπριακό, ενώ το 2014 κατέβαλλαν σημαντικές προσπάθειες για την δημιουργία του Κοινού Ανακοινωθέντος, το οποίο σήμερα αποτελεί την βάση της δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδιακής λύσης. «Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις πιέσεις των Αμερικάνων, των διπλωματών τους και των πρακτόρων τους», επισημαίνει μέλος της τ/κ ηγεσίας, ο οποίος εστιάζει στον ρόλο που διαδραματίζει σήμερα η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Λευκωσία στο Κυπριακό.
Σήμερα, παρά τις αξιοσημείωτες διαφωνίες τους σε διάφορα πεδία του Κυπριακού, Λευκωσία και Άγκυρα συμφωνούν σε ένα σημείο:
Σε περίπτωση νίκης της Χιλάρι Κλίντον, οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να πιέζουν τις εμπλεκόμενες πλευρές παρασκηνιακά για μια «συμβιβαστική λύση», κυρίως στο πεδίο του φυσικού αερίου. Την ίδια στιγμή, για τις δυο πλευρές το φαινόμενο Τραμπ εξακολουθεί ναι είναι ένα «κλειστό κουτί», με απρόβλεπτες συνέπειες.