«Ο Σαρκοζί είναι αγενής και η Μαριάν του αύριο θα φοράει μπούργκα», είναι ορισμένες από τις εκμυστηρεύσεις του Γάλλου προέδρου σε δύο δημοσιογράφους της εφημερίδας "Le Monde", που δημοσιεύονται στο βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε, υπό τον τίτλο: «Ένας πρόεδρος δεν θα έπρεπε ποτέ να το έχει πει αυτό».
Έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, ο Φρανσουά Ολάντ αποκαλύπτει τα συναισθήματά του για τον πρώην πολιτικό του αντίπαλο, Νικολά Σαρκοζί, και άλλα πολλά σε δύο δημοσιογράφους χωρίς βέβαια να έχει επιβεβαιώσει ακόμη επίσημα ότι θα είναι υποψήφιος για μια ακόμη θητεία. Ο επικεφαλής του γαλλικού κράτος φέρται να επικρίνει με σφοδρότητα τον προκάτοχό του Νικολά Σαρκοζί για την «αγένειά του, τη μοχθηρότητά του, τον κυνισμό του, τη φιλαργυρία του».
Οι τοποθετήσεις του έχουν προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων στη Γαλλία με πολλούς ανώτατους δικαστές να κάνουν λόγο για ταπείνωση του Ολάντ, όπως επισημαίνει η γαλλική εφημερίδα "Le Figaro".
Το βιβλίο το έγραψαν δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας "Le Monde" έπειτα από ώρες συζητήσεων με τον Γάλλο πολιτικό εδώ και πολλά χρόνια.
«Την 23η Ιουλίου του 2014, υποβάλαμε στον επικεφαλής του Κράτους το εξής ερώτημα, με τρόπο εκουσίως προκλητικό: "Αποτελεί ταμπού σήμερα, ως στέλεχος της Αριστεράς, να λέτε ότι υπάρχει πάρα πολλή μετανάστευση;". Δεν περιμέναμε την απάντηση: "Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλές αφίξεις, μετανάστευση που δεν θα έπρεπε να είναι εδώ"» λένε οι δύο δημοσιογράφοι ότι τους απάντησε ο Ολάντ.
«Ότι υπάρχει ένα πρόβλημα με το Ισλάμ, αυτό είναι αλήθεια. Κανείς δεν το αμφισβητεί», τονίζει ο ίδιος και προσθέτει: «Δεν είναι το Ισλάμ που θέτει το πρόβλημα υπό την έννοια ότι είναι μια θρησκεία επικίνδυνη. Αυτό που δημιουργεί ένα πρόβλημα, είναι εάν οι μουσουλμάνοι δεν καταδικάζουν τις ενέργειες που πηγάζουν από τη ριζοσπαστικοποίηση, εάν οι ιμάμηδες συμπεριφέρονται με αντιδημοκρατικό τρόπο» προσθέτει ο Γάλλος ηγέτης.
Σε ένα άλλο απόσπασμα, ο Γάλλος πρόεδρος προτείνει μια «σοκαριστική φόρμουλα», γράφουν οι δημοσιογράφοι: «Η γυναίκα που φορά μπούργκα σήμερα θα είναι η Μαριάν (σ.σ. το σύβμολο της γαλλικής δημοκρατίας) του αύριο. Διότι, με κάποιο τρόπο, εάν καταφέρουμε να της προσφέρουμε τις συνθήκες που θα οδηγήσουν στην εξέλιξή της, θα απελευθερωθεί από τη μπούρκα της και θα γίνει Γαλλίδα, παραμένοντας μια θρήσκα γυναίκα εάν το θέλει, ικανή να μεταφέρει ένα ιδεώδες».