Η συγκεκριμένη δράση είναι μέρος ευρύτερης πρωτοβουλίας που ξεκίνησε η Μαρία Κριστίνα Φινούτσι το 2013 με τίτλο «Wasteland» ή «Garbage Patch State» (κράτος απορριμμάτων) με το οποίο υπογραμμίζει την ανησυχία για τη συσσώρευση πλαστικών απορριμμάτων στους ωκεανούς και στις θάλασσες που απειλεί την θαλάσσια ζωή και τη βιοποικιλότητα.
Τα πλαστικά μπουκάλια και σωματίδια τα οποία μεταφέρονται από τους ανέμους και τα ρεύματα έχουν συγχωνευτεί με άλλα σκουπίδια στους ωκεανούς, και μοιάζουν με...γιγάντια μπαλώματα που στροβιλίζονται στους ωκεανούς. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών εκτιμά ότι καλύπτουν περίπου 16 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. «Όταν διάβασα πρώτη φορά για το φαινόμενο ένιωσα ισχυρή παρόρμηση να κάνω κάτι γι’ αυτό. Ήθελα μία εικόνα που θα αιχμαλωτίζει την τεράστια έκταση της περιβαλλοντικής καταστροφής» ανέφερε η Ιταλίδα καλλιτέχνης, αρχιτέκτονας και ντιζάινερ, σύμφωνα με το Reuters.
Τα έργα της έχουν παρουσιαστεί στο Παρίσι, τη Ρώμη, τη Βενετία και στην έδρα του ΟΗΕ, στη Νέα Υόρκη, αλλά η καλλιτεχνική εγκατάσταση στη Μότζια είναι το πιο φιλόδοξο project μέχρι σήμερα.
Τα εκατομμύρια καπάκια από τα πλαστικά μπουκάλια, που ζυγίζουν δύο τόνους είναι συγκεντρωμένα σε ένα σημείο και σχηματίζουν τη λέξη ‘HELP’ με γιγάντια γράμματα, δίπλα στα ερείπια αρχαίων πολιτισμών, του Ρωμαϊκού και του Καρχηδονιακού. Η έκκληση είναι ορατή μόνο από πολύ ψηλά.
Η Φινούτσι φαντάζεται ότι όπως σήμερα οι αρχαιολόγοι ψάχνουν ανάμεσα στα ερείπια χαμένων αυτοκρατοριών, έτσι και οι άνθρωποι του μέλλοντος θα προσπαθούν να καταλάβουν την εποχή μας.
Η καλλιτεχνική εγκατάσταση θα παραμείνει στο νησί Μότζια έως τις 8 Ιανουαρίου του 2017.