Κάποιοι αθλητές διαγωνίζονται στους Ολυμπιακούς Αγώνες για την υπερηφάνεια και την δόξα κι άλλοι κυνηγούν επίσης και το χρηματικό έπαθλο που θα συνοδεύσει την κατάκτηση ενός μεταλλίου.
Υπάρχουν χώρες που επιβραβεύουν τους αθλητές τους με τεράστια χρηματικά ποσά αν επιτύχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες ενώ άλλες, συμπεριλαμβανομένης της Μεγάλης Βρετανίας, δεν τους δίνουν απολύτως τίποτα.
Ο Joseph Schooling έγινε ο πρώτος αθλητής από την Σιγαπούρη που κέρδισε χρυσό μετάλιο μετά τον θρίαμβό του στα 100 μ. πεταλούδα και για την νίκη του έλαβε 753.000 δολάρια.
Στον αντίποδα, ο Σκωτσέζος επαγγελματίας τεννίστας Andy Murray που ήρθε στην πρώτη θέση στο τέννις ανδρών, κερδίζοντας στο Ρίο το δεύτερο χρυσό μετάλλιο στο απλό ανδρών δεν θα πάρει τίποτα απολύτως.
Ο πρώην Αυστραλός Ολυμπιονίκης Geoff Huegill, που κέρδισε ένα ασημένιο και ένα χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000, υποστηρίζει ότι τα χρηματικά κίνητρα δεν λειτουργούν πραγματικά.
"Ένα bonus σε μετρητά ως αμοιβή για την κατάκτηση ενός μεταλλίου είναι σημαντικό και σίγουρα εκτιμάται από τους αθλητές, ωστόσο, δεν αποτελεί τον μοναδικό στόχο, αλλά περισσότερο έναν ωραίο τρόπο για την αναγνώριση των προσπαθειών που έχεις κάνει και την πειθαρχία που έχεις επιλέξει", σχολίασε πρόσφατα ο Huegill, μιλώντας στο Fox News.
Τα κίνητρα μπορεί περιστασιακά να ξεφεύγουν από το πλαίσιο του χρηματικού bonus. Για παράδειγμα, οι Νοτιοκορεάτες λαμβάνουν στρατιωτικές απαλλαγές και οι Γερμανοί εξασφαλίζουν δωρεάν μπύρα για όλη τους τη ζωή αν πάνε καλά στους αγώνες.