Με αφορμή την προσωπική και οικογενειακή του ιστορία, ο υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος, αναφέρθηκε στις προκλήσεις και τους στόχους μίας φιλελεύθερης κυβέρνησης, μιλώντας στο 14ο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας.
“Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι ο «εξελάκιας» ή «κουτάκιας» της κυβέρνησης, όπως με αποκαλεί χαριτολογώντας ο συνεργάτης και φίλος Γρηγόρης Δημητριάδης λόγω της συνήθειας μου να βάζω το κάθε τι σε λίστες και πίνακες, κρατάει από πολιτική ρίζα που διαχρονικά συμπορεύεται με αυτή την ιστορική παράταξη.
Μια παράταξη που τελικά συνδέεται διαχρονικά με την πρόοδο, την ευημερία και την κοινωνική κινητικότητα του λαού αυτού του τόπου”, εξήγησε ο κ.Σκέρτσος.
“Διότι και η δική μου ιστορία, η ιστορία της δικής μου οικογένειας, είναι άλλη μια από τις πάμπολλες ιστορίες κοινωνικής κινητικότητας που είμαι βέβαιος ότι πολλοί από εσάς έχετε εδώ μέσα”, τόνισε και συνέχισε:
“Σας μιλώ λοιπόν σήμερα από αυτό το βήμα ως ο εγγονός του πρόσφυγα παππού μου του Χρήστου και της γιαγιάς Μαλαματής που διέσχισαν τα ελληνοτουρκικά σύνορα στις αρχές του περασμένου αιώνα με την ανταλλαγή των πληθυσμών, από την Ανατολική Θράκη για να εγκατασταθούν στον Ασκό Θεσσαλονίκης. Για να φτιάξουν εκεί τη δική τους οικογένεια, να προκόψουν ως μυλωνάδες και να αναθρέψουν 5 παιδιά.
Ή του άλλου παππού μου, του Παναγιώτη, του περήφανου αγρότη από την ορεινή Κορινθία, που έκαναν 3 παιδιά με τη γιαγιά μου την Ευτυχία και δούλευαν στα χώματα του οροπέδιου του φενεού, του τόπου που τόσο αγαπούσε, μέχρι τα βαθιά του γεράματα.
Σας μιλώ ως ο γιος του Βασίλη, του εσωτερικού μετανάστη που άφησε τις δύσκολες αγροτικές δουλειές στο οροπέδιο του φενεού εκεί στα μέσα της δεκαετίας του ‘60, για μια καλύτερη ζωή στην πόλη. Για να γίνει τελικά τραπεζικός υπάλληλος, να συναντήσει την μάνα μου την Άννα, γραμματέα σε σχολή αγγλικών, στη Θεσσαλονίκη, να φτιάξουν το δικό τους σπιτικό, να κάνουν δυο παιδιά και να ριζώσει τελικά για πάντα σε ένα αγρόκτημα που τόσο αγαπούσε λίγο έξω από τη Θεσσαλονίκη.
Σας μιλώ ως ο αδερφός του Παναγιώτη που έχασε νεότατος τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα -ένας από τους λόγους που με έκαναν να ασχοληθώ με τη σημερινή μου δουλειά για να βελτιώσουμε -μεταξύ άλλων- και τις συνθήκες στους δρόμους και την οδική ασφάλεια της χώρας μας.
Σας μιλώ ως ένας από εσάς που τελείωσα κι εγώ το δημόσιο σχολείο και το δημόσιο πανεπιστήμιο στη Θεσσαλονίκη. Αλλά και ως ο πατέρας πλέον του δικού μου 12χρονου Βασίλη και ως σύζυγος της Αυγής που θέλουμε και αγωνιζόμαστε καθημερινά ο γιος μας να ζήσει καλύτερα από εμάς.”
Ο κ. Σκέρτσος στη συνέχεια σημείωσε: “Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν κάτι: Το ότι ως ο εγγονός του πρόσφυγα μυλωνά και του αγρότη, ως ο γιος του τραπεζοϋπαλλήλου και της γραμματέως αγγλικών και μετέπειτα νοικοκυράς, κατάφερα να γίνω γενικός διευθυντής στον σύνδεσμο επιχειρήσεων και βιομηχανιών και τελικά μέλος αυτής της κυβέρνησης δεν με κάνει «παιδί των βιομηχάνων». Δεν με κάνει παιδί μιας άλλης ανώτερης τάξης. Ούτε κάποιον χωρίς κοινωνική ή ταξική συνείδηση.
Με κάνει σίγουρα όμως παιδί της μεσαίας τάξης, με κάνει παιδί της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, που τόσο έχει λοιδορηθεί. Κάποιες φορές δίκαια και πολλές άλλες άδικα. Μιας Ελλάδας και μιας κοινωνίας που κάποτε έδινε περισσότερες ευκαιρίες κοινωνικής και επαγγελματικής ανόδου σε όλους μας, αλλά κάποια στιγμή αυτό σταμάτησε να συμβαίνει.”
Εκτίμησε άλλωστε ότι αυτή είναι η πρόκληση της πολιτικής σήμερα: οι νεότερες γενιές να ζουν καλύτερα από τις προηγούμενες.
“Το μεγάλο κοινωνικό και πολιτικό ζητούμενο, λοιπόν, για αυτή την κυβέρνηση, για αυτή την παράταξη και τη χώρα μας συνολικά, είναι να θέσουμε ξανά σε λειτουργία τον ανελκυστήρα της κοινωνικής ανόδου, της κοινωνικής κινητικότητας, των ίσων ευκαιριών. Για όλες και όλους.
Ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, χρώματος, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού ή πολιτικών πεποιθήσεων. Πραγματική ισονομία και ισοπολιτεία, πραγματικές ευκαιρίες ανέλιξης για όσους ζουν και εργάζονται στη χώρα μας”, είπε και πρόσθεσε:
“Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να γίνει μια πιο δίκαιη κοινωνία για τους νέους της, για τις γυναίκες, για τα άτομα με αναπηρία, για τους ΛΟΑΤΚΙ, για κάθε ομάδα που βιώνει καθημερινά μικρότερες ή μεγαλύτερες ανισότητες και εμπόδια, που δεν έχει τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες ευκαιρίες για να γίνει η καλύτερη εκδοχή αυτού που ονειρεύεται και μπορεί.”
Για να συμβεί αυτό, εκτίμησε ο κ.Σκέρτσος: “χρειαζόμαστε μια πολιτική παράταξη και μια κυβέρνηση φιλελεύθερη, πατριωτική, ευρωπαϊκή, λαϊκή και ταυτόχρονα μεταρρυθμιστική. Μια κυβέρνηση υπεύθυνη, ειλικρινή, με όραμα για το μέλλον και τις νέες γενιές. Μια κυβέρνηση που δρα συνεχώς, που κάνει και λάθη αλλά δεν ντρέπεται να τα ομολογήσει και να μάθει από αυτά. Και ταυτόχρονα μια κυβέρνηση τολμηρή που σπάει αυγά με κάθε τι που κρατάει καθηλωμένες τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου μας.”
Και κατέληξε: “Τελικά αυτή είναι και η αποστολή μιας φιλελεύθερης κυβέρνησης και σίγουρα αυτής της κυβέρνησης: να προστατεύει από κάθε κρίση και απειλή, να ενδυναμώνει με περισσότερα δικαιώματα και εφόδια εκείνους που μένουν πίσω, και να απελευθερώνει όσους θέλουν να ανοίξουν τα φτερά τους και να δημιουργήσουν χωρίς περιττά βαρίδια και εμπόδια.
Όσο υπηρετεί αυτούς τους στόχους και αυτές τις αξίες, η φιλελεύθερη παράταξη θα βρίσκεται πάντα στη σωστή πλευρά της ιστορίας, και το κυριότερο θα έχει και παρόν και μέλλον.”