Της Μαρίας Μαστοράκη*
Εδώ και αρκετό καιρό προσπαθούμε να ¨χωνέψουμε¨ το τελευταίο σκάνδαλο που προέκυψε και ακόμη μια φορά ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας , ως αποδιοπομπαίοι τράγοι ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον ξεπεσμό μιας ακόμη πολιτικής ηγεσίας , η οποία μας απέδειξε τρανά πώς αυτά τα χρόνια κατάφερε να σημειώνει τόσο υψηλά ποσοστά προτίμησης και να παίρνει με το μέρος της ολοένα και πιο πολλά ¨αχόρταγα πρόβατα¨, που δεν τους φτάνει ένα χωράφι για να βοσκήσουν , αλλά θέλουν και των γειτόνων τους ή και ακόμη εκατοντάδες τέτοια χωράφια.
Το έχουμε πάρει χαμπάρι πια ότι ζούμε σε μια χώρα που κάποιοι γίνονται πλούσιοι από τη μια μέρα στην άλλη, οι πλούσιοι αυτοί γίνονται ακόμη πλουσιότεροι, οι μικρομεσαίοι παραμένουν μικρομεσαίοι και οι φτωχοί γίνονται ακόμη φτωχότεροι.
Όχι κύριοι, δεν τα φάγαμε όλοι μαζί , όπως θέλετε να πιστεύετε, όλοι μαζί τα φάγατε και θα φάτε κι άλλα όπως φαίνεται , γιατί η μονιμότητα και το βόλεμα του πολιτικού θώκου σαν να αλλοιώνει συνειδήσεις, χαλαρώνει ηθικές αξίες , εμποτίζει τα μυαλό με πονηριά και δόλο. Και επειδή έχει γίνει και της μόδας η επιβολή της αξιολόγησης σε όλον τον δημόσιο τομέα , μήπως ήρθε η ώρα να αξιολογήσουμε και εσάς , να δούμε πόσο έντιμα και με υπευθυνότητα εκπληρώνετε τα καθήκοντά σας;
Σ’ αυτήν τη χώρα έχουμε γεμίσει ΄΄Φραπέδες΄΄ και ΄΄Χασάπηδες΄΄ , οι οποίοι με τις πλάτες των αφεντάδων τους κατακλέβουν ό,τι χρήμα υπάρχει ή εισχωρεί σ’ αυτήν τη χώρα, αμαυρώνοντας δυστυχώς τόπους , επαγγελματικούς κλάδους, ανθρώπους που πασχίζουν κάθε μέρα για το μεροκάματο, για να θρέψουν τις οικογένειές τους και που με έντιμο τρόπο δουλεύουν σκληρά, κοπιάζουν και στο τέλος καρπώνονται άλλοι τους κόπους αυτούς, που είναι κόποι μιας ζωής.
Και τώρα φτάνουμε στο υπέροχο ρητορικό και συγχρόνως γραφικό ερώτημα. Θα αλλάξει ποτέ αυτός ο βόρβορος , αυτός ο δυσώδης βούρκος των πολιτικών σκανδάλων και της πολιτικής παρακμής; Πλέον έχουμε πολύ μεγάλη ευθύνη ως πολίτες! Μια χώρα δεν ξεπέφτει μόνο από τα λάθη και τη διαφθορά ηγεσιών. Όταν οι πολίτες αδιαφορούν , δε συμμετέχουν , δε διεκδικούν , τότε ο ξεπεσμός δεν είναι μόνο αποτέλεσμα , αλλά και επιλογή , συνειδητή ή σιωπηρή.
Μαστοράκη Μαρία
Εκπαιδευτικός Δημοτικής Εκπαίδευσης
