Μα να σκοτώνουμε πια, για μια προσπέραση;

Του Δημήτρη Καρυωτάκη

Αυτή η δολοφονία του 58χρονου στον Νέο Κόσμο που τον καταδίωξαν νεαροί γιατί ο άτυχος οδηγός του αυτοκινήτου έκλεισε το δρόμο στις μοτοσικλέτες που τον ακολουθούσαν, δείχνει πόσο βίαιη και επικίνδυνη έχει γίνει η καθημερινότητα στις πόλεις μας. 

Μια βία που τη συναντάς πια παντού. Και κυρίως στο δρόμο! Αν οδηγείς και πέσεις μπροστά σ’ έναν νεαρό που έχει ζοχάδες και νεύρα, μπορεί να βρεθείς στο εφτακάθαρο στο νοσοκομείο ή στο νεκροτομείο όπως ο άτυχος 58χρονος! Που εγκλωβίστηκε σαν τον ποντικό στη φάκα από τους νεαρούς, αναγκαζόμενος να κάνει κύκλους σε έναν αδιέξοδο δρόμο πριν πέσει στα χέρια τους. 

Κι όσο πιο μεγάλη είναι η πόλη, τόσο πιο πολλές είναι και οι ώρες που περνάνε οι οδηγοί μέσα στα κουτιά- αυτοκίνητα, με τα νεύρα τσατάλια και την αβεβαιότητα του ποιος είναι αυτός που κινείται δίπλα σου, πόσο ποινικός είναι ή ποιο ψυχιατρικό πρόβλημα κουβαλά.

Αρχίζοντας να πατάς το γκάζι, ξεκινάς για τη δουλειά σου και είναι αβέβαιο πού θα καταλήξεις. Η οδηγική βία, το bullying στους δρόμους, η τσαμπουκαλεμένη συμπεριφορά στο τιμόνι που βγάζει την ανατροφή, την αγωγή και την παιδεία του καθενός στο οδόστρωμα, είναι πια ένα μεγάλο ζήτημα για την καθημερινή σου κατάσταση. 

Όλοι βιάζονται, όλοι έχουν ένα λόγο να σου κλείσουν το δρόμο, όλοι είναι με μια βωμολοχία και μια χειρονομία για τον απέναντι οδηγό, κι όλοι έχουν λυμένο το ζωνάρι για ένα καυγά που κανείς δεν ξέρει πού θα καταλήξει! 

Μα είναι μόνο η βία από τους οδηγούς ή είναι κι ο παραλογισμός που συναντάμε πεζοί από κυρίως νέα παιδιά που κανείς δεν ξέρει από πού προέρχεται τόση βία που κρύβουν μέσα τους και κυρίως εναντίον συνομηλίκων τους; Το Σαββατόβραδο ένας 14χρονος στο κέντρο του Ηρακλείου ήλθε φάτσα με φάτσα με την ωμή βία, τη χλεύη και τον τρόμο επειδή «μίλησε (με κακά λόγια υποτίθεται) για τον Κατσαμπά». 

Και προχθές ένας 16χρονος ξυλοκοπήθηκε άγρια για ένα κράνος που θεωρούσε μια ομάδα νεαρών πως εκείνος είχε κλέψει, στέλνοντας τον στο Νοσοκομείο. 

Που ακριβώς πάμε έχουμε καταλάβει; Που θα τελειώσει αυτό το γαϊτανάκι της βίας, της εμπόλεμης συμπεριφοράς και των ξυλοδαρμών άνευ λόγου και αιτίας; Θα ασχοληθούμε σοβαρά μ’ αυτό το τέρας που τρώει συθέμελα τον ιστό της κοινωνίας και της νεολαίας μας; 

Κοινωνιολογικό το φαινόμενο, και δεν είναι η αυστηροποίηση του νομικού πλαισίου η λύση για τα πάντα. Εδώ απαιτείται παρέμβαση στα σχολεία, στα σπίτια, στα γήπεδα (κι εδώ με πρόσφατο αποκορύφωμα το φονικό στη Χαλκίδα που απλά το προσπερνάμε) γιατί δεν πάει άλλο! Εκτός κι αν αποφασίσουμε να κάνουμε πράξη αυτό που υπερασπίστηκε ο Άδωνις, μ’ ένα νόμιμο κουμπούρι όλοι μας στη ζώνη μας, για να λύνουμε μια κι έξω τα προβλήματα στους δρόμους και με τους απέναντι οδηγούς! 

Είναι κι αυτό μια.. «λύση», άσε που αν την υιοθετήσουμε, με τα νεύρα που κουβαλάμε θα γίνουμε και λιγότεροι σ’ αυτή τη χώρα!