Φτάνει πια με τον όρο «βεντέτα»!

Της Μαρίας Μαστοράκη*

 Έχει περάσει μια εβδομάδα από το πολύκροτο θέμα των Βοριζίων και προσπαθώ να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά. Ακούγοντας αρκετές τηλεοπτικές εκπομπές σε διαφορετικά ιδιωτικά και δημόσια τηλεοπτικά κανάλια , διαπίστωσα ότι ο όρος «βεντέτα» ακουγόταν στα δικά μου αυτιά τόσο αναχρονιστικός , ξεπερασμένος και γελοίος (συγχωρέστε μου την έκφραση). 

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η λέξη βεντέτα προέρχεται από την ιταλική λέξη vendetta που σημαίνει εκδίκηση και η αρχική ρίζα της λέξης αυτής είναι το λατινικό ρήμα vindicare που σημαίνει εκδικούμαι , τιμωρώ, διεκδικώ το δίκιο μου. Η ιταλική λέξη vendetta εμφανίζεται στη Μεσαιωνική Ιταλία, γύρω στον 13ο αιώνα και καταγράφεται σε πολλά νομικά και λογοτεχνικά κείμενα. Στην Ελλάδα ο όρος «βεντέτα» εισέρχεται τον 19ο αιώνα , πιθανότατα λόγω της ιταλικής επίδρασης στα Επτάνησα και στην Κρήτη. Καθιερώθηκε όμως ο όρος κυρίως στη Μάνη και στην Κρήτη τον 20ο αιώνα και έγινε πιο λαϊκός. Η δεύτερη σημασία της λέξης «βεντέτα» έχει γαλλική προέλευση , προέρχεται δηλαδή από τη λέξη vedette και ενώ τον 17ο αιώνα η λέξη αυτή στα γαλλικά σήμαινε φρουρός, γύρω στον 19ο αιώνα αποκτά εντελώς διαφορετική σημασία και σημαίνει διάσημος καλλιτέχνης – σταρ. Στην Ελλάδα ο όρος εισχωρεί στις αρχές του 20ου αιώνα με την άνθιση του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Ερχόμαστε λοιπόν στο σήμερα, που αντί να προσπαθήσουμε ως κοινωνία και ως Πολίτες αυτής της κοινωνίας να εξαλείψουμε το φαινόμενο της «βεντέτας» , μάλλον το διαιωνίζουμε και το δεχόμαστε σαν κάτι τόσο συνταρακτικό και μυθιστορηματικό. Από πού να ξεκινήσω... να ξεκινήσω από το δημοφιλές τηλεοπτικό σήριαλ , το οποίο προβαλλόταν μάλιστα για τρία ολόκληρα χρόνια , το οποίο παρουσίαζε το θέμα της βεντέτας και εν τέλει του σασμού σαν ένα άκρως φυσιολογικό και πολύ ρομαντικό θέμα. Στην αρχή σκοτώνονται πολλοί και στο τέλος οι παράνομοι έρωτες φανερώνονται και οι πολύπαθες οικογένειες συμφιλιώνονται. Μέχρι βέβαια να ξεσπάσει η επόμενη αιματηρή βεντέτα. Όταν λοιπόν ανά περιόδους προβάλλονται τέτοιου είδους θέματα, γιατί έχουν υπάρξει και στο παρελθόν πολύ γνωστές σειρές με το επικείμενο θέμα, αφήνουμε ένα παράθυρο ολάνοιχτο στις κλειστές μικροκοινωνίες της Κρήτης και όχι μόνο, να πιστεύουν ότι αυτές οι έχθρες και οι αντιπαλότητες είναι δεδομένες, θα υπάρχουν, ως πράξεις τιμής και λεβεντιάς. 

Άκουγα όλες αυτές τις μέρες πολλούς δημοσιογράφους, πολιτικούς, ειδήμονες επί του θέματος της «βεντέτας» να αναφέρονται σε αλλαγή νοοτροπίας και κουλτούρας μέσω της Παιδείας και του Σχολείου. Ούσα δασκάλα στην Κρήτη, γνωρίζω πολύ καλά από αναφορές δασκάλων που υπηρετούν σε αυτά τα απομονωμένα ορεινά χωριά ότι τα σχολεία σε αυτά τα μέρη , όπως είναι και τα Βορίζια είναι αφρόντιστα και παραμελημένα. Ούτε λόγος για υλικοτεχνική υποδομή. Αίθουσες χωρίς υπολογιστές, χωρίς προτζέκτορες και κάθε χρόνο καλούνται καινούριοι αναπληρωτές δάσκαλοι - γιατί ποιος-α να αντέξει να δουλέψει δεύτερο χρόνο με τέτοιου είδους συνθήκες-  να αναλάβουν και χρέη διευθυντή - προϊσταμένου, προκειμένου το σχολείο να καταφέρει να λειτουργήσει ομαλά. Νέοι δάσκαλοι με όρεξη , δυστυχώς όμως αβοήθητοι από το Υπουργείο Παιδείας καλούνται κάθε χρόνο να συντονίσουν μια ολόκληρη κοινότητα ανθρώπων. Καλούν τους γονείς σε συνελεύσεις και συζητήσεις , οι οποίοι σε αυτό το σημείο να πούμε ότι δεν είναι αρνητικοί να ακούσουν προτάσεις και αποφάσεις για την καλύτερη ένταξη των παιδιών τους στη σχολική κοινότητα. Σίγουρα υπάρχουν πάντα οι εξαιρέσεις , όπως υπάρχουν όμως και στα σχολεία της πόλης. Μόλις όμως έγινε το πολυτάραχο αυτό γεγονός, ήρθε ολόκληρο «κομβόι» επιστημόνων με εντολή της Υπουργού. Κυρία Υπουργέ, τα σχολεία της χώρας χρειάζονται σταθερό ειδικό επιστημονικό προσωπικό (ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών) κάθε μέρα στα σχολεία και όχι μια φορά την εβδομάδα.Τι να πρωτοπρολάβουν να κάνουν οι άνθρωποι μέσα σε μια μέρα , όταν έχουν να αντιμετωπίσουν μεγάλο αριθμό μαθητών , οι οποίοι χρειάζονται ουσιαστική παρέμβαση και βοήθεια. Γι’ αυτούς λοιπόν που δεν το γνωρίζουν , οι ψυχολόγοι και οι κοινωνικοί λειτουργοί επισκέπτονται 5 διαφορετικά σχολεία , ένα κάθε μέρα. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι το Υπουργείο Παιδείας ασχολείται εντελώς επιδερμικά με τις ανάγκες των μαθητών και δίνει έμφαση στα σχολεία της πόλης , λες και τα σχολεία της επαρχίας είναι σχολεία δεύτερης κατηγορίας, τα οποία συντηρούνται και αναβαθμίζονται κυρίως από δωρεές και προσφορές επιφανών προσώπων .

Και πάμε τώρα στην πολιτική προέκταση του θέματος. Τι κάνουν τόσα χρόνια όλοι αυτοί οι πολιτικοί ιθύνοντες του τόπου και όλης της επικράτειας; Έχουν κάνει κάτι ουσιαστικό , κάτι ρηξικέλευθο για να βάλουν ένα τέλος σ’ αυτήν την αναχρονιστική συνθήκη της «βεντέτας» και στην αλόγιστη χρήση των όπλων στα χωριά της Κρήτης; Ή εμφανίζονται στα χωριά αυτά για να πίνουν ρακές στα καφενεία και να ζητάνε ψήφους; Όλα αυτά τα χρόνια , όλοι οι πολιτικοί , αστυνομικοί , χωριανοί , ξενομπάτηδες βάζουν κάτω από το χαλάκι το θέμα αυτό , ενισχύοντας μια «ομερτά» που οδηγεί σε εγωιστικές συμπεριφορές ξερομυαλιάς και ανευθυνότητας.

Όχι! Εγώ προσωπικά αρνούμαι να δώσω τον όρο  «βεντέτα» σ’ αυτό το θέμα. Είναι απλώς άλλη μια σύγκρουση ανάμεσα σε ανθρώπους, οι οποίοι με κίνητρα εγωιστικά  και αλόγιστα εκφοβίζουν, οπλοφορούν και σκοτώνουν, υπό την ανοχή ολόκληρης της Πολιτείας.

*Η Μαρία Μαστοράκη είναι Εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης